1 ستاره2 ستاره3 ستاره4 ستاره5 ستاره (1 votes, average: 5٫00 out of 5)
Loading...

دیتاتایپدیتاتایپ ها،معرفی و بررسی

مطمئنا شما با هر زبان برنامه نویسی کار کنید، نیاز به متغیر ها خواهید داشت…

متغیر ها در اصل چیزی نیستن جز مکان های رزرو شده از حافظه که برای ما مقادیری را در خود نگه داری میکنن و ما میتونیم در زمان اجرای برنامه ، از این مقادیر استفاده کنیم…

هر متغیر، یک نوعِ داده یا دیتا تایپ داره که در این مقاله، به برسی دیتا تایپ ها میپردازیم(دیتا تایپ های موجود در ++c)

  • دیتا تایپ های از پیش ساخته شده:

در بیشتر زبان های برنامه نویسی، دیتا تایپ های از پیش ساخته شده موجود هستند که ما میتونیم به راحتی از انها استفاده کنیم(البته میتونیم نوع داده ی خودمون رو هم درست کنیم که در مقالات بعدی به اون میپردازیم).

در زبان سی پلاس پلاس و زبان های مشابه، دیتاتایپ های زیر وجود دارند…

نوعنام فارسیkeyword
Booleanمنطقیbool
Characterکاراکترchar
Integerعدد صحیحint
Floating point عدد اعشاریfloat
Double floating point عدد اعشاری بزرگdouble
Valuelessبدون مقدارvoid
Wide character کاراکتر بزرگwchar_t

از هرکدوم از دیتاتایپ های بالا،در زمان مورد نیاز میتونیم استفاده کنیم…

در ادامه توضیح مختصری در باره هر کدوم از دیتاتایپ ها داریم(رنج استفاده از دیتاتایپ هارو به شکل دقیق در جدول بعدی میبینیم)

  • boolean: دیتاتایپ بولین یک دیتاتایپ منطقی هست و فقط و فقط مقدار صحیح(true) و یا غلط(false) رو قبول میکنه…
  • Character:این دیتاتایپ،فقط یک کاراکتر برای مثال ‘s’ یا ‘2’ یا ‘\n’ رو قبول میکنه و میشه برخی محاسبات رو روی اعداد ASCII مربوط به اون کاراکتر انجام داد…
  • integer:یک عدد صحیح رو در حافظه ایجاد میکنه، این عدد میتونه مثبت منفی یا صفر باشه اما اگر عدد اعشاری ای رو به عنوان مقدار بهش بدیم، با خطا مواجه میشیم…
  • Floating point: اعداد اعشاری رو قبول میکنه و اگر عدد صحیح مانند 3 رو بهش نسبت بدیم ، به شکل 3.0 اون رو در خودش ذخیره میکنه(در بعضی از کامپایلر ها، اگر مقدار 3 رو بدیم برای مثال، خطا میگیره و باید حتما عدد اعشاری مثل 3.0 رو وارد کنیم)
  • Double floating point: نوع دابل هم دقیقا مثل فلوت هست اما بازه ی بیشتر و بزرگتری از اعداد اعشاری رو قبول میکنه…
  • Valueless: این دیتاتایپ بیشتر برای توابع استفاده میشه و مقداری بر نمیگردونه…
  • Wide character: این دیتاتایپ مثل کاراکتر میمونه اما بیشتر باید به شکل پوینتر ازش استفاده بشه(زمانی که از کاراکتر به شکل پوینتر استفاده بشه، عملکردی مثل string خواهد داشت)

خوب، حالا هر کدوم از دیتا تایپ های بالارو ، میتونیم با پسوند های زیر ازشون استفاده کنیم و اگر از این پسوند ها استفاده کنیم، در بازه ی قابل قبول این متغیر ها، تغییراتی به وحود میاد:

  • signed : این تغییر دهنده، باعث میشه که علامت ها هم موحود باشن توی دیتاتایپ(یعنی مقادیر منفی هم قرار میگیره در بازه ی دیتاتایپ)
  • unsigned :این تغییر دهنده باعث میشه که متغیر، فقط و فقط مقادیر 0 و مثبت رو قبول کنه و اعداد منفیی جایی در اون نداشته باشن…
  • short :این تغییر دهنده،یک دیتاتایپ رو ایجاد میکنه که از دیتاتایپ عادی مقدارش کمتر هست(در جدول میبینیم)
  • long :این تغییر دهنده، یک دیتاتایپ رو ایجاد میکنه که از دیتاتایپ عادی، بزرگتر هستش(اینم در جدول مشخص هست)

خوب، جدول زیر رو مشاهده کنید

نوعفضای رزرو شدهبازه ی قابل قبول
char1بایت -127 تا +127 یا 0 تا 255
unsigned char 1بایت0 تا 255
signed char 1بایت -127 تا +127 یا 0 تا 255
int4بایت-2147483648 تا 2147483648
unsigned int 4بایت0 تا 4294967295
signed int 4بایت-2147483648 تا 2147483648
short int 2بایت-32768 تا 32768
unsigned short int متغیر0 تا 65,535
signed short intمتغیر-32768 تا 32768
long int4بایت-2,147,483,648 تا 2,147,483,648
signed long int 4بایت-2,147,483,648 تا 2,147,483,648
unsigned long int 4بایت0 تا 4,294,967,295
float 4بایتدقت تقریبی 7 رقم
double8بایتدقت تقریبی 15 رقم
long double 8بایتدقت تقریبی 15 رقم
wchar_t 2 یا 4 بایت1 wide character

خوب، مقادیر ذکر شده در بالا، به نسبت کامپایلر و پردازنده شما(32 یا 65 بیتی) ممکنه متغیر باشه، اگر نیاز داشته باشید، میتونید به شکل زیر، مقدار دقیق هر دیتاتایپ رو متناسب با کامپایلرتون به دست بیارید

و خروجی به شکل زیر خواهد بود(برای سیستم من):

 

امیدوارم از این مقاله استفاده کنید و مطالب رو به خوبی فرا بگیرید

نظرات و سوالاتتون رو حتما در قسمت نظرات، مطرح کنید

اختصاصی اسکولرن


ارسال ديدگاه

لطفا نام خود را وارد كنيد! لطفا آدرس ايميل را صحيح وارد كنيد! لطفا پيام را وارد كنيد!