ساختار برنامه ها در سی پلاس پلاس

اشنایی با ساختار برنامه ها در سی پلاس پلاس

در این اموزش می خواهم یک سری چیزای اولیه رو به شما اموزش بدم و شمارو با ساختار کلی برنامه ها در سی پلاس پلاس اشنا کنم…

شما در اموزشی که اقای شهاب الدین اسکندری(HelloWorld)دادن و در اموزش (چگونه پروژه جدید در سی پلاس پلاس ایجاد کنیم) یاد گرفتید که چطوری یه پروژه  در سی پلاس پلاس ایجاد کنید و اولین پروژه خودتونو بنویسید.

در این اموزش در مورد تمامی کد های به کار رفته در پروژه Hello world بحث خواهیم کرد.

در اینجا یه نگاهی به کد خواهیم داشت:

 

در C++ خطوطی که با علامت # شروع شده و در بالای برنامه قرار می گیرند خطوط فرمان به پردازشگر می باشند که در اصطلاح فایل سرآیند نامیده می شوند.

از فایلهای سرآیند بعنوان کتابخانه های C++ یاد می کنند که از قبل نوشته شده اند و ما برای استفاده از برخی از توابع و روالها از آنها استفاده می کنیم . کامپایلر فقط کلمات کلیدی را می شناسد و همانطور که گفته شد برای استفاده از یک سری دستورات و توابع مانند دستورات ورودی و خروجی و … باید از این فایلهای سرآیند استفاده نماییم و اگر استفاده نکنیم امکان برنامه نویسی بوجود نخواهد آمد که به تفصیل در آینده در مورد این فایلها و مورد استفادشان صحبت خواهیم کرد .

ما با نوشتن این دستور می توانیم از  این دو دستور cout و cin و انواع دیگر دستورات ورودی / خروجی که در این هدر قرار میگیرن استفاده کنیم, همانطور  که در خط پنجم برنامه مشاهده می کنید.

باید بگم که فضاهای نام هم در ساختار C++ نقش اساسی دارند. این فضاها مجموعه دیگری از کتابخانه های C++ می باشند که در استفاده از بعضی عناصر مانند رشته ها و … کمک شایانی به کاربران می کنندوبعد از فایلهای کتابخانه ای include در برنامه قرار می گیرند.

این خط تعریفی برای تابع اصلی برنامه می باشد. در واقع برنامه با کامپایل از این نقطه شروع و پردازش می شود. هر برنامه C++ باید دارای تابع main()باشد. در این تابع است که بلوکها و خطوط برنامه نوشته میشود. باید گفته شود هرچند خطوطی بالاتر از تابع اصلی نوشته شده اما بخاطر داشته باشید که برنامه از این نقطه شروع خواهد شد. عبارت int به معنی integer یا اعداد یک کلمه کلیدی می باشد و برای تعریف متغیرهای از نوع صحیح بکار می رود که در ادامه آموزش برنامه نویسی بطور مفصل مورد بررسی قرار می گیرد. Main نامی برای تابع اصلی است که تغییر نمی کند و () علامتی است که در ادامه هر تابعی قرار می گیرد که توابع نیز مفصلا در ادامه مورد بحث قرار می گیرند و اطلاعات فوق جنبه آشنایی با آنها را دارد.

آکولاد باز در واقع شروع یک بلوک از دستورات را تعریف می کند که در این برنامه بدنه تابع اصلی (main) را در بر می گیرد و با علامتیا آکولاد بسته پایان بلوک را تعیین می کنیم.

تابع cout<< در تابع سرآیند iostream در زبان C++ قرار دارد و موجب ارسال اطلاعات به خروجی و چاپ و نمایش آن بر روی مانیتور کاربر می شود. با نوشتن این دستور عبارت Hello world برروی صفحه نمایش پس از کامپایل بدون خطای برنامه به نمایش در می آید.

این عبارت مقدارصفر را به تابع در برگیرنده خود که در این مثال تابع اصلی است برمی گرداند که این مورد در مبحث توابع و انواع بازگشتی آن توضیح داده خواهد شد.

از علامت (” “)برای متغیرهای رشته ای که در اصطلاح string گفته می شوند استفاده می شود. از علامت (;)نیز در انتهای هر دستور در C++ استفاده می گردد تا بوسیله آن پایان آن دستور را به کامپایلر اعلام نمود.

به پایان این قسمت یعنی ساختار برنامه ها در سی پلاس پلاس رسیدیم…

امیدوارم این اموزش برای شما مفید واقع شده باشد.

 

حتما سایت رو به دوستانتون معرفی کنید

اختصاصی اسکولرن

 

ارسال ديدگاه

لطفا نام خود را وارد كنيد! لطفا آدرس ايميل را صحيح وارد كنيد! لطفا پيام را وارد كنيد!